
Manufactuur Expo., originally uploaded by Pim Rakers.
Kom ook langs bij de opening of daarna. Maar kom wel voor 1 november, dan is het alweer voorbij!
eindexamen art & communication design

Kom ook langs bij de opening of daarna. Maar kom wel voor 1 november, dan is het alweer voorbij!

Dat was het dan. Deze blog is voorbij... Althans, voor het schoolige gedeelte. Mijn boek is klaar en te koop. Ik had er elf laten drukken en daar ben ik nu (bijna) doorheen. De mensen die ook een boek willen, maar achter het net vissen voor de eerste druk, daarvoor start ik een tweede druk sessie. Hun e-mail adressen zijn verzameld en ik kan iedereen dus gemakkelijk op de hoogte houden.

Zo ik durf een paar spreads al te laten zien. De rest staat nog iets te hard in de stijgers en verschilt eigenlijk ook niet heel veel qua ontwerp van deze spreads. Het boek is vrij sec, maar dat mag de pret niet drukken, want de foto's zorgen voor de jus.

Tussen al het ge-InDesign door help ik Nicki nog met haar werkschouw van het eerste jaar die ze dinsdag heeft. Voor Hans Hovy moest ze een sculptuur maken die je belete de ruimte te verlaten. In dit geval in een stijl van een droom waarin je niet weg kunt lopen. Even snel op de AKI gefotografeerd.

Daar was hij dan toch nog. De nieuwe camera! De postbode kwam wat laat maar dat mocht de pret niet drukken. Wat de pret wel een beetje mag drukken is dat diezelfde set net in een foldertje stond, voor een aanzienlijk lagere prijs. Niet aan te doen.
Ik kan niet meer wachten! Zaterdag avond had ik mijn nieuwe speeltje besteld, vanmiddag stond op de TNT site bij Track&Trace al vanaf 13:00 "Chauffeur is onderweg". Die arme man heeft nog steeds mijn deurbel niet gevonden! Hierrrr met dat ding!
Nou, nou. Begon ik vol goede moed aan een nieuwe verzameling profiel beelden, kan ik ineens niet verder. Hyves heeft een maximum gesteld aan het aantal te verzenden berichten om spam tegen te gaan. Logisch ook wel, maar het zit me nu behoorlijk dwars. Ik wil mensen netjes om toestemming vragen om hun beeld te gebruiken, staat Hyves het mij niet toe... Enfin, ik heb ze de kwestie al uitgelegd en gevraagd of ze mij kunnen helpen.| Binnen 4 jaar is het Nederlandse sociale netwerk Hyves uitgegroeid tot één grote gonzende gemeendschap met meer dan 5 miljoen gebruikers. Al deze gebruikers stellen vrijwillig en voor iedereen ter wereld hun muzieksmaak, merken voorkeur, maar ook eventueel sexuele geaardheid en allerlei andere persoonsgegevens ten toon. Tegenwoordig weten ook allerlei instanties hun weg te vinden naar deze digitiale databanken. Zoals de Belastingdienst of de Politie of je nieuwe werkgever die even je naame ‘Googlet’ om te kijken wat er over je te vinden is op internet. Op Hyves kun je meteen zien hoeveel en wat voor vrienden een persoon heeft, wat voor problemen, ideologieën of meningen deze persoon heeft over bepaalde zaken. Als hij of zij zich aanmeld bij Hyves met namen als “Muggen zijn kut!”, “Anti Dierenleed” of “Help Madeleinde vinden” geven die een erg persoonlijk beeld van iemands meningen of overtuigingen. Je kunt dus tegenwoordig via een paar muisklikken al behoorlijk veel over iemand te weten komen en Hyves is dan natuurlijk een mooie poel waar allerlei facetten van een persoon worden weergegeven en door diegene zelf zijn ingevuld. Het is namelijk niet zo dat je dit allemaal niet in de hand hebt. Sommige mensen hebben een zeer uitgebreid profiel met blogs, foto’s, filmpjes en houden deze ook actief bij. Anderen hebben 3 vrienden op Hyves en verder niets ingevuld op hun profiel. Het kan allemaal en samen maken ze het hele Hyves netwerk. Wat opvalt is dat er onder de gebruikers -waarvan het gros tussen de 15 en 25 jaar oud is- een aparte soort van beeld- en taalgebruik ontstaat. De wijze van fotograferen voor hun eigen profielfoto’s of de mix van spreektaal en sms-taal die vaak wordt gebruikt om vrienden een ‘krabbel’ te sturen, zijn daar duidelijke voorbeelden van. Zo zijn er de typische foto’s die gemaakt zijn in een spiegel. Soms zelfs met flits waardoor de halve foto overbelicht is en de persoon erop soms onherkenbaar maakt. Krabbels worden gevuld en opgevrolijkt met smiley’s en andere emoticons. Soms bestaat een bericht zelfs enkel en alleen uit deze kleine emotie verbeeldingen. Al deze gegevens wil ik zichtbaar maken door middel van ee boek dat hoofdzakelijk bestaat uit beeld. Her en der zal het mogelijk wel worden ondersteund door tekst, maar de foto’s en beelden zullen de boventoon voeren. Ik wil op deze manier de kijker inzicht geven in die verschuiving die er momenteel plaats vind op het gebied van beeld- en tekstgebruik op Hyves. |



Ze heet Sophie Calle en ik ben direct naar de bieb gegaan om wat boeken van haar te lenen. Erg interessant, want zij doet een soort van voyeurisme en volgt onwetende mensen voor een dag. Ook heeft ze een tijd lang geleefd zoals een persoon uit een boek dat een vriend van haar had geschreven. De vrouwelijke persoon in het boek is ook gebaseerd op Sophie, maar met een paar kleine toevoegingen. Zo eet deze fictieve dame af en toe een week lang iedere dag slechts een kleur. Op maandag eet ze alles oranje, dinsdag rood en zo de rest van de week nog geel, paars, groen, wit en op zondag alle kleuren met vrienden erbij. Voorlopig ben ik dus nog veel aan het lezen. Redelijk frustrerend, want ik wil toch echt wel schrijven, maar waarover weet ik ook nog niet precies. Ik heb nog geen goede onderzoeksvraag gevonden...
Morgen ga ik een dagje naar Amstedam met Nicki. In de middag heb ik met mensen van Productiehuis Melkweg-Paradiso en iedereen van het Conservatorium en de AKI (die meewerkten aan het Repro-project) een nabespreking over ons project. In de ochtend is er dan genoeg tijd voor leuke dingen. Nick wil graag het Anne Frank huis bezoeken en een de markt op het Waterlooplein en een stukje taart bij De Taart van m'n Tante. Zal gezellig worden.
Verder nog leuk nieuws op het gebied van gadgets en fotocamera's; ik krijg nog een pleur geld van de AKI en van het conservatorium. Daarmee kan ik dan (eindelijk) een digitale spiegelreflex camera kopen. Nu nog zoeken naar de goedkoopste aanbieding of set, maar duidelijk is dat het een Nikon D40X zal worden. Dan kan ik ook nog mijn oudere Nikon objectieven blijven gebruiken...



Ricoh SLX 500 Bij mijn ouders op zolder vond ik rond de zomer van 2004 deze camera. Helaas was de sluiter kapot en was die ook niet te repareren. De camera kwam in een mooi koffertje inclusief 2 objectieven en een UV filter. Een 50mm, een 29mm. Misschien deze camera eens uit elkaar halen om te zien hoe het nu allemaal van binnen werkt?
Nikon FE Hier begon het allemaal mee. Ik kreeg deze van mijn neef omdat hij hem toch niet meer gebruikte naast zijn digitale spiegelreflex camera. Gekregen met twee lenzen, een polarisatie filter, UV filter een Sky filter. Eén 50mm (f 1.8!)en een 36-72mm zoomlens. Met deze camera schiet ik nog steeds het meeste, simpelweg omdat hij zo makkelijk in het gebruik is en mooie foto´s maakt. Ik hoef alleen zelf scherp te stellen en de automatische sluitertijd doet de rest!
Dirkon Paper Pinhole Met deze zelfgebouwde pinhole camera ben ik voor het eerst met pinhole fotografie in aanraking gekomen. Ik kende het alleen van foto´s en verhalen, maar nog nooit had ik het zelf geprobeerd. Een eerste test rolletje was al snel geschoten en ook een tweede rolletje was snel vol. De tweede was een stuk beter gelukt door de oefeningen op het eerste rolletje. Een lichtmeter bood hier veel hulp. Simpelweg doorrekenen wat je diafragma is en dan weet je zo ook ongeveer hoelang je de sluiter moet openen. Vijf minuten op een zonnige dag was geen probleem bij een 50 ISO flmpje.
Voigtländer Brilliant Mijn eerste TLR camera! Een supersimpele middelformaat camera die mij veel oefening (heeft ge)kost. En die ook de reden is geweest voor het kopen van een lichtmeter... Een eerste zwart wit rolletje viel niet erg tegen, maar toch... De kleuren film is momenteel bij het lab om te worden ontwikkeld en afdrukken te laten maken. Spannend! De Voigtländer zit in een prachtig leren tasje geschroefd waarmee hij ook op een statief is te zetten en verder gewoon te gebruiken is. Scherpstellen is een wilde gok, hoewel een oude handleiding enige uitkomst heeft geboden bij het berekenen van de scherpte diepte gebieden bij de verschillende diafragma en focus instellingen.
Agfa Isoly Nog een middelformaat camera! Gekocht voor nog geen 5 euro bij het goed in combinatie met de Ilford. Deze camera heb ik nog niet getest, maar zo op het eerste gezicht lijkt alles wel prima te werken. Sluiter werkt goed, verschilleden diafragma laten zich moeiteloos afwisselen en alles loopt lekker. Proberen dus! Deze Agfa zit in een mooi bruin, hardplastic schaal tasje dat zich ook weer op een statief laat zetten. Erg benieuwd wat hier nog eens uit zal gaan komen.
Ilford Sportsman 300L Een simpele kleinbeeld camera waarvan helaas de lichtmeter kapot is. Sluitertijd, diafragma en scherpte zijn alleen op de lens in te stellen en vergt even oefenen. Ik heb vandaag het eerste rolletje ontwikkeld en enkele afdrukken gemaakt, maar ze tijn toch allemaal iets onderbelicht...nouja daar is ook wel rekening mee te houden. Deze camera en de Agfa zijn de enige twee gekochte camera´s. Samen voor nog geen €10,-. Ook de Ilford komt in een mooi plastic schaal tasje, net zoals de Agfa.

Vandaag heb ik mij vooral in de doka opgesloten. Ik heb wat foto's ontwikkeld van een zwart/wit rolletje dat ik zondag heb volgeschoten. Camera was mijn nieuwe aanwinst van Het Goed. Een Ilford Sportsman 300L voor nog geen 5 euro... Er zitten wat goede foto's bij maar belichting is nog een probleem. De meeste foto's zijn te donker. Woensdag kan ik ook het volgeschoten kleuren rolletje ophalen dat in de Voigtlander zat. Mijn eerste middelformaat in kleur! Ik ben ook daar erg benieuwd naar.
Ik ben voor mijn Hyvesportretten de laatste paar dagen flink aan het surfen geweest. Als eerste twee had ik al snel duidelijk wie ik wou hebben. Een Adam en een Eva. Maar daarna? Mogelijk plan is om verschillende van dat soort bekende paartjes te nemen. John en Yoko, Elvis en Priscilla zijn daar voorbeelden van. Dat zijn dan muzikanten maar kunstenaars paren zijn er ook (Charles & Ray Eames) of uit de wetenschap (Pierre & Marie Currie). Ik denk dat dit erg handig is om toch een soort van eenheid in het geheel te krijgen, plus dat ik allerlei mooie tweeluiken kan maken... Is er een bekend trio, behalve Kwik, Kwek en Kwak?
Verder ben ik lekker thuis aan het werken, op mijn fijne nieuwe computer met nu ook een hagelnieuwe printer en fotoscanner. Erg fijn om het allemaal nu thuis voor elkaar te hebben. Ietsje minder fijn is de kamer... Ik ben een beetje uitgekeken op het huis en was van plan om in de zomer wat anders te zoeken, maar dat is allemaal door omstandigheden wat vervroegd. Met wat geluk woon ik in maart/april in een mooi huisje met Nicki. Rustig slapen zonder knallende gang- en voordeuren in de nacht, niet wakker worden van de nagels op het parket van de hond van mijn buren. Rust. En een eigen huis. Misschien ook een boom en een beestje? Misschien gaat het nog sneller, want gisterenochtend heb ik mij bij FMT Vastgoedbeheer ingeschreven en 's middags werd ik al opgebeld of ik op gesprek wou komen...erg handig dus!

| In de eerste expositieruimte wordt een film getoond: The Duellists. In de film volg je twee freerunners (Parkour) door een winkelcentrum van Manchester. Overal wordt ons leven vastgelegd door camera’s die in openbare ruimtes hangen. Het Engelse collectief MediaShed heeft op een leuke manier gebruik weten te maken van dit gegeven. Met behulp van een goedkope videoontvanger infiltreert MediaShed de open videosystemen en weet zo de camera’s te hacken. Ze creëren zo hun eigen televisiestudio’s in gebouwen, straten en winkelcentra, wat leidt tot zeer verrassende resultaten. De regisseur David Valentine had tijdens het regisseren van de film de beschikking over 160 beveiligingscamera’s in het winkelcentrum. De film is zeer de moeite waard, ook als je geen liefhebber van parkour bent. Saskia Hoogerhuis |