donderdag 29 november 2007

Linoleum (2)


Linoleum (2), originally uploaded by Pim Rakers.

De herziene versie. Naam verwijderd en het woordje 'or' is ook weg gehaald. Laatste wijziging wordt denk ik nog het opschonen van de lege ruimte rondom 'cut it'.
Later misschien nog meer tekstuur aanbrengen in het zwarte vlak rond 'leave it'.

dinsdag 27 november 2007

Linosnede (2)


Linoleum, originally uploaded by Pim Rakers.

Het resultaat! Ik denk dat ik het 'or' verwijder en ook in de rand nog meer verwijder waardoor mijn naam en jaartal verwijnen, want die zijn toch niet echt mooi geworden...

Linosnede


Linosnede, originally uploaded by Pim Rakers.

Vorige week, om maar even de drukte en paranoïa van Paradiso te doorbreken, heb ik een stukje lino gekocht en gutsen. Eigenlijk best lekker om gewoon met je handen weer te werken, vanmiddag is Anneroos in de grafiekwerkplaats (hopelijk) aanwezig dus dan kan hem gaan drukken.

dinsdag 13 november 2007

Held


Held, originally uploaded by Pim Rakers.

Twee druk van Held. Gezet in 10 punts Garamond. Spatieren tussen sommige woorden moet ik herzien en verkleinen. Ook het streepje voor de naam van de auteur moet korter. Interlinie vindt ik wel goed en ook de positie van Held t.o.v. de rest van het gedicht vind ik goed. Deze stond eerst in het midden van de zetregel (16 augustijn), maar dan stond het te ver naar rechts.

Oude Man


Oude Man, originally uploaded by Pim Rakers.

Het gedrukte gedicht van Ruben van Gogh. Ik wil de spatieren tussen de letters nog aanpassen. Die is nu 3 punten maar wordt misschien wel 2 of 1,5 punts. Interlinie mag misschien ook nog iets kleiner, maar dat is allemaal voor vrijdag.

vrijdag 2 november 2007

Lekker werken


Een drukke dag vandaag. Eigenlijk gisteravond al. We konden via Wouter naar een voorstelling van de Nationale Reisopera in de Enschedes Schouwburg. En wel naar Les Contes d’Hoffmann van Jacques Offenbach (1819-1880). Samen met Laurens eerst de Fusting goed (maar erg weinig) gegeten en vervolgens naar de schouwburg. De duur (3 uur 15 minuten) van het totale stuk schrok mij een beetje af, maar eenmaal in de eerste pauze maakt ik mij al geen zorgen meer... Wat een spektakel met alle prachtige decorstukken, muziek en zang. Groot voordeel was ook dat er boventiteling aanwezig was, want dat maakte het geheel nog beter te volgen. Eigenlijk heb ik mij geen moment verveeld en mijn handen blauw geklapt aan het einde van de voorstellingen... Hopelijk krijgen wij ook zo'n applaus in de Melkweg!


Vandaag gingen we dan (eindelijk) loodzetten in de werkplaats van het CABK ArtEZ in Zwolle. De vrolijke Jan Nuij waar ik eerder al mee had gemailt en gebeld gaf ons een korte maar bondige inleiding op het loodzetten, even later kwam Wouter die er nog iets dieper opging wat er in resulteerde dat we nog niets hebben gezet, maar eerst nog weer 'back to the drawingboards' moeten. Papier keuze hebben we al wel gemaakt en ook het formaat (17 bij 22,5 cm schoongesneden) zijn gekozen. We zullen onze vellen plano een keer dwars op de looprichting van het papier snijden en vervolgens elke helft folio vouwen. Het snijden is omdat we vrij zwaar papier gebruiken, 200 grams/m2. Teksten heb ik al wel gekozen. Ik heb een gedicht gekozen van Ruben van Gogh en een stukje tekst uit het nummer Held van André Manuel.



Allemaal willen we helden zijn,
boven het kunnen gaan.

Koen als de Ripper

Fier als Piet Heyn

Groter dan Tarzen

Dat willen we zijn,
maar we houden de sokken aan.

Dat is het stukje tekst van André Manuel en het gedicht van Ruben van Gogh gaat als volgt.


D'n oude wijze man monkelt
Tegen het einde van de eeuwigheid
Stilletjes voor zich uit
In een hoekje van het heelal
Waar nooit eens wat gebeurt

dinsdag 30 oktober 2007

Paradiso

Poehé, dat was eventjes goed. Gisteren hebben we met Frank een goed gesprek gehad over onze hele bijdrage aan het Paradiso project. Met zijn allen zijn we tot een goede conclusie gekomen die Laurens op de volgende manier heeft verwoord:

Als wij als ontwerpers dicht bij ons vak blijven denken we bij het horen van het woord reprografie aan een reproduktie van een origineel en aan een vermenigvuldiging van die reproduktie. Dit kan bijvoorbeeld door middel van drukwerk wat in de 4 kleuren Cyaan, Magenta, Yellow en Zwart (Key-colour) ofwel CMYK gedrukt wordt. Dit zijn eigenlijk vier lagen over elkaar. Zo werkt het ook met ons concept voor de visuals die wij gaan maken voor het Repro project.

Ons team bestaat uit 5 mensen. Aan de hand van de muziek die de band gaat spelen zoeken wij per nummer een uitgangspunt van waaruit wij te werk gaan. Het beeldmateriaal wat we bij dit uitgangspunt of onderwerp maken bestaat uit meerdere lagen. Ieder van onze groep maakt per nummer 1 laag bij het daarvoor gekozen onderwerp/uitgangspunt. Zo kan je denken aan een videolaag, een laag die uit een structuur of textuur bestaat, een laag die alleen uit kleurenfilters bestaat, een laag die uit typografie bestaat, een laag die uit animatie bestaat, dit alles afhankelijk van het onderwerp/uitgangspunt.


Iedere laag bevat een mate van transparantie waardoor je ze over elkaar kan zetten zodat er nieuw beeld ontstaat. Dat wil dus zeggen dat de beelden die we uiteindelijk laten zien nooit exact hetzelfde zijn. Je kan je voorstellen dat wanneer een nummer zich naar een climax toe werkt er meerdere lagen te zien zijn, terwijl er bij bepaalde rustige gedeeltes in de muziek juist gekozen wordt voor sfeerbeelden in combinatie met alleen de typografische laag (bijvoorbeeld flarden van bekende songteksten die over het desbetreffende onderwerp gaan). Middels dit systeem kunnen we zowel eigen beeldmateriaal als bestaand beeldmateriaal door elkaar mixen. We communiceren het thema Repro middels de vorm waarin we het beeldmateriaal gieten.


De bedoeling is dat we onszelf waar nodig obstructies opleggen (beperking in het aantal te gebruiken lettertypes per nummer bijvoorbeeld, of het kleurgebruik wat we vastleggen) waardoor het geen ratatouille wordt maar waardoor je toch niet exact weet wat je collega-ontwerper maakt zodat het uiteindelijke beeldmateriaal altijd beeld oplevert wat je eigen fantasie voorbijgaat.

Vandaag hebben we het er ook met het Conservatorium, Davy de Wit, Danny Sahupala en Manon Koers van Paradiso-Melkweg Productiehuis. Gaande het gesprek werd voor ons ook (eindelijk) goed duidelijk wat ze nu precies willen. Het blijkt dat het hele project meer om het proces draait dan om een uiteindelijk kneiterend optreden -natuurlijk ook belangrijk. Het gaat een drukke tijd worden heb ik zo het idee, maar ik heb er wel erg veel zin in... Ik ben al een beetje aan het pielen geweest met het thema Repro voor mogelijke flyers en ander drukwerk, en dan vooral met overdrukken en schaduwen die elkaar versterken.